Ik ben zo ontzettend dankbaar voor…

dankbaarvoor

Ja, zo’n lijstje! Lekker zoetsappig, sorry het is zo’n dag. Ik kàn de zwangerschapshormonen er nog de schuld van geven. Ik zat hier, de zon scheen en de meisjes waren zo blij aan het spelen. En ik kon niet anders dan denken aan alles waar ik zo ontzettend dankbaar voor ben. (oké en ik dacht ook heus wel eens aan wat ik allemaal wou doen als die leuke, gezellige meisjes eens zouden gaan slapen. Ja, ook heus wel hoor.)

…die twee kleine meisjes! Dat ik ze allebei helemaal zelf op de wereld heb mogen (kunnen) zetten en dat ze hier zijn. Als ik naar ze kijk dan word ik blij. Niet normaal, ongelooflijk blij.

… deze mooie plek waar we nu wonen, dat het nu zover is dat koeienboer zijn dromen achterna kan gaan en dat wij daar getuigen van mogen zijn. Vind ik nu eenmaal echt heel gaaf.

… de herfst! Lach me maar uit, maar ik word echt heel blij van herfst. Knisperende blaadjes, regenbuien, donkere avonden, alles! Maar dus ook van zon hoor, in die herfst.

… cappuccino’s in de ochtend, tjsa ook van simpele dingen kan je heel gelukkig worden!

… alle mooie, leuke en nieuwe dingen die er nu op mijn pad aan het komen zijn. Soms is loslaten best moeilijk, maar er komen zoveel leuke dingen weer voor terug!

… dat het eerste half jaar met baby Saar zo goed verlopen is. Het was af en toe best hectisch, nieuw en even pittig (want nieuwe dingen zijn nu eenmaal soms heel spannend), maar we hebben het toch maar mooi gedaan zo met z’n allen en daar ben ik trots op! Het was leuk, het ging snel en we hebben er een blije baby bij. Eerste halfjaar. Check. En dat klinkt fijn!

… mijn nieuwe blognaam en de keuze om te stoppen met werockthatparents en door te gaan met een blog waarop ik veel meer van mijn passies kwijt kan. Ik had geen betere keuze kunnen maken.

… deze dag. Die erg zonnig en gezellig was. Met grote nieuwe zandbakken, waar een baby heel gelukkig in zat. En een peuter die naar school ging en daarna blij bij mij in de bakfiets stapte. Soms kan je heel erg dankbaar zijn, voor zulke kleine dingen.

– Einde van deze sentimentele post –

2 Comments

  1. Wat een lieve blogpost. Kleine kinderen laten je zo intens genieten van het leven. Ze laten je zien hoeveel moois er te beleven valt. Ook de moeilijke momenten.
    Ik was je even uit het oog verloren, maar nu snap ik waarom: je blog heette eerst anders. Deze is beter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *