Dus ik heb iets bedacht, want ik heb spijt

Spijt dat ik zo snel heb geroepen dat ik stop met persoonlijk bloggen. Ik baal dat ik me zo heb laten meeslepen door een niet eens zo heel erge email, waardoor ik zelfs heel lang bijna geen blogs meer uit mijn handen kreeg. Ik kreeg die email eigenlijk al best lang geleden en ik ben daarna gaan twijfelen over alles en ik wilde even niet meer gezien en gelezen worden. Ik baal dat ik zo bang werd van alles wat er dan wel mis kon gaan, dat ik mijn droom heb laten gaan. Want dat is wat er is gebeurd. Ik heb mijn droom laten gaan.
Ik kreeg een rare email, die niet eens over mijn kinderen ging en die ik misschien zelfs beter had weg kunnen wuiven als ‘naah wat is dat voor onzin, gekke mafketel!’ En daarna had ik door moeten gaan met mijn veel te toffe droom. Ik ging namelijk best goed, en het is al echt twee jaar later na die mail en ik durf het dus nu pas te zeggen. ZO STOM.

Ik had net lekker veel lezers, ik kreeg mijn eerste betaalde opdrachten, ik zat in een super goede schrijf flow en toen was het allemaal weg, omdat ik begon te zien dat ik opviel en dat mensen mij dus zagen (ja heel eng hoor haha) en iemand stuurde me een mail en het was misschien een vage email, maar het was helemaal niet zo heftig allemaal. Er was gewoon een raar iemand die email contact zocht. Drie zinnen,
Meer was het niet. En ik vond het niet oké om dat te sturen naar een getrouwde vrouw (hallo, ga weg!), maar dat was alles. en ik dacht natuurlijk ineens, wat nou als dit soort dingen vaker gebeuren, wat nou als het een keer over mijn kinderen gaat, wat nou als.. De ene ‘wat nou als’ kwam na de andere. En het is nu twee jaar later en ik moet even iets aan mezelf bekennen. Ik schrijf even een brief aan mezelf, terwijl ik het eigenlijk heel gek vind om brieven aan jezelf te schrijven. Maar wat ik zo goed mogelijk wil proberen te zeggen (moeilijk!), kwam er zó het beste uit. Dus daar komt ‘ie dan.

 

Lieve Marije,
Je bent een beetje een schijterd. Als ik dat naar je schrijf, dan moet je waarschijnlijk een beetje lachen, want je herkent het wel. Je fantasie is nogal groot en je bent gewoon heel goed in beren op de weg verzinnen. Maar zoveel beren zijn hier niet. En mocht je die toch tegenkomen, dan ben je slim genoeg om die te verjagen. Er zijn zoveel dingen die je vroeger eng vond en waarvan je echt niet dacht dat je ze ooit zou durven, maar je hebt zoveel al overwonnen of met succes gedaan. Je komt er echt wel als je wilt en je moet niet bang zijn voor wat andere mensen denken of zullen zeggen over jou.
En jeetje, iemand zei gewoon iets raars (hoeveel mensen zeggen online iets raars?!), het klonk heel goor en het was misschien niet oké, maar dat is alles wat het was. Één mail, naast al die andere toffe, blije en gezellige reacties. Bang zijn mag, maar niet voor altijd. En je moet de dingen niet laten, omdat je denkt dat het te laat is nu (of omdat je dus een schijterd bent). Het is niet erg dat je nu drie blognamen verder bent en de hele online wereld nu bestaat uit mama blogs en baby praatjes. Er is maar één Marije en die moet v*rd*mm* een keer gaan doen wat ze echt wilt. En haakboerderij.nl is eigenlijk helemaal zo gek nog niet verzonnen, het past precies bij je. Creatief, gezellig en persoonlijk, dát zijn jouw blogs. Wat zou daar verkeerd aan zijn?
Maar verander alsjeblieft nu nooit je naam meer.;) Ook al doen honderden anderen dit ook. Doe gewoon je eigen ding. Je kunt best persoonlijke dingen online gooien en je kan het best hebben over al die super mooie en minder toffe moeder momenten, en je mag ook best veel schrijven over haken.
Een kant kiezen is misschien niet eens het belangrijkste om te doen, maar lieve marije, ga alsjeblieft gewoon door en doe je ding. Ga shinen.
Schrijf alle zin en onzin die je kan verzinnen op, laat je kinderen wat meer op de achtergrond als dat goed voelt, maar zie ook vooral het mooie van de online wereld in.
Al jouw verhalen staan bewaard, voor wie weet wanneer het nodig is, misschien maak je er ooit twee mooie meisjes wel heel erg blij mee.
Misschien is het wel het beste wat je ooit gedaan hebt.
Misschien ook niet, maar als je het niet afmaakt dan zul je het nooit weten. Ga door en geniet, vergeet die stomme zorgen nou een keer en laat je niet meer zomaar bang maken. Jij hebt twee bevallingen doorstaan en twee helemaal niet zo heel kleine meisje op de wereld gezet. Dát is power. Je zorgt voor ze, elke dag, ook als je ziek bent, je hebt power voor tien. Jij kan alles!

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *