Het is bijna drie jaar geleden dat ik deze post schreef (en deze foto maakte), waarin ik het had over stoppen met werken en de knoop doorhakken. En ik ben sinds die tijd niet meer gaan werken buiten de deur, voor een baas. En nog altijd is het een van de beste beslissingen geweest. En ik dacht eigenlijk dat ik alweer veel langer gestopt was, omdat het allemaal zo vertrouwd voelt. Maar het was dus pas ergens na maart, in 2015. Ongelooflijk hoe het zo’n wereld van verschil kan zijn met toen en nu. Drie jaar geleden toen ik nog maar moeder van één was. Wat is er veel veranderd. En nog altijd voelt het goed om niet voor de klas te staan en hier te zijn. Maar wat is het dan dat mij zo gelukkig maakt nu? Waarom ben ik nog steeds zo blij dat ik ben gestopt met werken?

  1. Omdat ik mijn eigen uren in kan delen. Ik kan zelf bepalen of ik de hele ochtend ga besteden aan het huishouden, het aanpakken van een nieuw project, erop uit gaan met de kinderen of wat dan ook. Het kan.
  2. Ik kan zelf bepalen hoeveel ik wil leren, en wat ik wil doen met al mijn tijd. Ja, ik ben vooral aan het opvoeden. Maar dat is wat ik wil doen met al mijn tijd en daarnaast heb ik in de afgelopen jaren meer geleerd dan ooit. Over bloggen bijvoorbeeld en moestuinieren.
  3. Ik ben niet meer aan het piekeren over hoe vaak ik moet werken en hoe weinig ik van mijn dochter wil missen. Ik ben niet meer aan het stressen om snel oppas te regelen op invaldagen en ik ben niet ineens dagen aan het werk. Ik hoef niet meer te kiezen en dat geeft rust.
  4. Ik kan er zijn voor mijn kind zoveel als ik wil! En dat wil ik veel. Ik denk dat ik dit het belangrijkst vind van alles en dat dit voor mij boven carrière maken staat. Dat mag iedereen voor zichzelf bepalen en ik ben blij dat ik heb gedurfd om dit te bepalen voor mijzelf.
  5. Omdat ik (bijna) elke dag blij wakker word, omdat ik het gevoel heb dat ik zelf mag bepalen wat ik die dag ga doen. Ik wist niet eens dat ik dit nodig had en ik wist ook niet eens dat ik van mezelf zo goed was in het gewoon steeds weer vol maken van de dag. Het lijkt wel alsof ik daardoor ook ontdekt heb dat voor een baas werken, gewoon niet bij mij past. Beter zou ik zelf iets moeten ondernemen, want stilzitten kan ik ook niet zo heel goed. Dàt heb ik ook ontdekt.
  6. Ik mag elke dag op de boerderij zijn en soms is mijn hulp daar ook echt nodig en dan voelt het zo fijn om niet te hoeven kiezen. Maar gewoon daar ook echt te kunnen zijn. Ik help met bomen planten, koeien oversteken, zakendingen voorbereiden en ik denk dat er nog wel meer aankomt.
  7. Er is genoeg tijd voor bloggen en schrijven en al die dingen die mij écht gelukkig maken! Natuurlijk heb ik ook weken dat iedereen steeds ziek is en ik omkom in de moeder dingen. Dan weet ik het soms ook niet. Maar die tijden gaan altijd voorbij en dan is er altijd weer tijd voor dit soort dingen.
  8. Ik kan mijn kinderen zoveel mogelijk zien opgroeien, nu al, en omdat het leven soms zo kort kan zijn vind ik dat heel waardevol. Alles kan me gestolen worden, maar dit wil ik niet missen.
  9. Voor de klas staan en dan vooral ‘in’ een klas staan, in een hokje in een gebouw, lijkt niet helemaal zoveel bij me te passen als ik dacht. Lesgeven was gaaf en ik had echt de liefste kinderen in de klas. En het was echt tof om ze te zien ontwikkelen en daar deel van te mogen zijn. Maar ik vind alleen niet alle hoofdvakken de meest belangrijke dingen in de wereld en ik denk dat als ik onderwijs zou geven, dat ik dat op andere gebieden zou moeten doen.
  10. Ik kan nu al mijn energie steken in het zorgen voor mijn kinderen en het uitzoeken wat mij in het leven nu echt gelukkig maakt. En ik ben al zoveel wijzer geworden. Ik was eerst zo  met een papiertje halen bezig, bezig met gewoon iets doen, kiezen en gaan, dat ik daardoor niet goed zag wat nou echt bij mij hoort. En ik geloof dat ik daar nu steeds meer en meer achter aan het komen ben en dat is ook niet onbelangrijk.